من از ناکجا آبادم

و او ...

تولد هر سال

این تکرار نمی دانم تا کجا چون آوای سوزان ریز باران

نوید شوق است و امید

همان خلق کردن و خلق شدن با همین دستان و از دریچه ی همین چشمان

+ نوشته شده در دوشنبه پنجم اسفند 1387ساعت 18:20 توسط مصطفی |