امسال خبری از نوشتن نیست، علتش هم مطمئنا دردسر ها و کمی هم روزمرگی های زندگیمه.بلاتکلیفی و کلی ندونستن که چاره ای جز گذر زمان براش نمی بینم.
این شب ها شاید آخرین شب های زندگیه که تا صبح بیدارم
گرچه اتفاقات بزرگی تو راهن اما خب نمیشع همه چی ثابت بمونه، مسئولیتی به گردنمه که واسه انجامش باید تغییر کرد و تغییر داد.
خدا به خیر بگذرونه
+
نوشته شده در شنبه نوزدهم اردیبهشت 1388ساعت 6:7 توسط مصطفی
|