من از ناکجا آبادم

از این بهتر نمیشه

doorkadeh — Sat, 28 Nov 2009 18:50:14 GMT

پیامی دلخراش: از این بهتر نمیشه!!

من ماندم و غباری آزار دهنده

غباری که با خویش یادها را به خاطر می آورد:

به یاد آور آنروز که به دیدار آمدی وچشمان اشک بارت از من دیوانه خواست تا بروی

گفتی که سخت است

شاید که تا کنون اینگونه نزدیک و تنها نبودی

شاید که حماقت دستانم را دیده بودی

نمی دانم اما برای دل هم بهتر بود تا بروی

ساعتی بعد کمی آنطرف تر خبر از دیدار آشنایی دادی و ماندی طولانی

من اما تنهای تنها دل را بر آسفالت خیابان کشان کشان ساعت ها با خویش کشیدم

در ذهن نوایی خسته می نواختم

"خسته ام، خسته از خستگی خسته کننده تنم که مرا سخت فسرد..."

...

به یاد آور آن زمانی که همراه بودی "تو را می سپارم به دل تا نمیرد"

آتشی که دیگر بار از دل برمیخواست و سیگار فراموشی ها را میگداخت آمد و

مرا با خود برد...

برد تا نمانم و گونه های مرطوب را بخشکانم

صدایی پرسید: مهندس با سیستم کار داری؟!!

و این یعنی خدایتان نگهدار.

به دنبال جایی برای شادی

doorkadeh — Tue, 24 Nov 2009 16:57:38 GMT

گاه دل در طلب است

شاید بدنبال خواستن

...

روزها می آیی و می نشینی بر صندلی کار

کافیست زمانی را نگه داری

و آنگاه است که سیل خواسته ها وسوال هایی که مدت هاست بدنبال تو میگردند

میاید و تو را می برد

امروز با خویش گفتم که ای کاش...

...جایی بود تا در آن لحظاتم شاد می گذشت

...زمانی می بود تا کسی نبود و من پاسخگوی روح محتاجم می بودم

...و شاید هم ای کاش می بود...

باز به یاد افتادم آن نوشتار آشنا را از دفتر خاطرات انسانی زیبا

"یه جایی یه کسی یه جوری..."

: ای بازیگر غصه نخور ما هممون بازیگریم،صبح که از خواب پا میشیم نقاب به صورت می زنیم!!

و کمی هم از سکوت مارگوت بیگل در ذهنم آمد "سکوت سرشار از ناگفته هاست"

بگذریم که این ها نبود خواسته ام

اغتشاش،اینجا هم ذهن را رها نمی کند

گویا طاعون مرا با خود برده است

Oreka

کاش همیشه به خاطرات آینده ام می نگریستم

...

حالا شد، شاد شدم.

فقط چند ثانیه

خدا نگهدار

یک سفر

doorkadeh — Fri, 30 Oct 2009 14:05:32 GMT

دوست داشتم که بعد از هدیه بزرگ خدا، همیشه شاد بنویسم اما نمیشه انگار

دلی در این میان چرکین است، دلی در این میان خسته

دلی شاد و دل پر از استرس نشدن های فراوان

من اما ناامید از نگه داشتن ها

می دانستم که خوب خواهد شد همه چیز

و میدانم که دیگر خوبی خوبان به خستگی و درد بدل گشته

سخت است آنگاه که میبینی و نه حتی می پنداری

میبینی که دیگر قفلی بر دهانت کوبیده اند و

می خواهند که تو بشنوی بی هیچ پاسخی

با چشمانی خواب آلوده از دنیا

آری او من بودم

گنگ و مبهوت از شادی ناپایدار یک ماهه ای زیبا

بر من از خوبی دیگران نالیدند

و آن لحظه که با بغضی شکننده به در کوی رفتم

شنیدم که لبخنده و گویان

"خسته ام"

و بر من چراهای فراوان از گلو و از چشم سرازیر شد

پی کسی گشتم یاریم دهد

تعجبی در رخسارش از شنوده هایش میگفت

اما او نتوانست

تماسی آوردم و حنجره ی لرزان را با خفت صدایم همراه

گفتم "حرف بسیار است اما چه سود"

و شنیدم "آری"

دوان دوان و گریزان از خویش و همراه خویش

به پیامی اینچنین پاسخ گفتم

که "دنیا همین است"

سیاهی آمد و دوباره گیج و منگ، به سالها خیره ماندم

خیره به دل و خیره به غریبه هایی که برابر چشمانم بوسه بر پیشانی میگذاشتند و داغی در دلم

.......

خدا نگهدار

doorkadeh — Mon, 01 Jun 2009 06:31:18 GMT

فرجام تلخ قصه ابليس سهم ماست

وقتي به دام سجده گرفتار شويم

خدا رو شکر

doorkadeh — Sat, 09 May 2009 02:36:30 GMT

امسال خبری از نوشتن نیست، علتش هم مطمئنا دردسر ها و کمی هم روزمرگی های زندگیمه.بلاتکلیفی و کلی ندونستن که چاره ای جز گذر زمان براش نمی بینم. این شب ها شاید آخرین شب های زندگیه که تا صبح بیدارم گرچه اتفاقات بزرگی تو راهن اما خب نمیشع همه چی ثابت بمونه، مسئولیتی به گردنمه که واسه انجامش باید تغییر کرد و تغییر داد. خدا به خیر بگذرونه

تولد همه مبارک

doorkadeh — Mon, 23 Feb 2009 14:49:19 GMT

تولد هر سال

این تکرار نمی دانم تا کجا چون آوای سوزان ریز باران

نوید شوق است و امید

همان خلق کردن و خلق شدن با همین دستان و از دریچه ی همین چشمان

اي دل غافل

doorkadeh — Wed, 11 Feb 2009 06:08:05 GMT

تمام لرزش دل و دستم از آن بود

كه عشق پناهي گردد

پروازي نه

گريزگاهي گردد

بيابان

doorkadeh — Thu, 13 Nov 2008 10:47:25 GMT

روزي خورشيد تيره خواهد شد

دريا بيابان را خواهد پوشلند

و دهانم نام تو را نخواهد توانست گفت

زيرا روزيست كه عشقم را ترك خواهم گفت

از كتاب "بيابان" اثر ژان گوستاو

يك سفر

doorkadeh — Sun, 09 Nov 2008 10:17:18 GMT

سلام
تازه از يه سفر چند روزه برگشتم
صبح يه پيام خيلي قشنگ به دستم رسيد:
تو را مي سپارم به دل تا نميرد...
اين يعني كلي انرژي

یک تنفس

doorkadeh — Wed, 29 Oct 2008 15:28:56 GMT

خسته ام . . . خسته از خستگی خسته کننده ی تنم که مرا سخت شکست

خسته ام . . . خسته از مردم این شهر غریب

همشان خفته به خواب خوش خرگوشی خویش

که به خودخواهی خویش من و هر عشق مرا همه بر دار کشند

خسته ام. . . خسته از لشکر تکرار زمان

که به سرکردگی ثانیه ها همه ی عمر،مرا غارت کرد....

خیلی خسته ام این روزا

کاش دنیا زودتر تموم بشه